In een yurt bezaaid met Perzische tapijten, liggen acht mensen onder een dekentje op matrassen in een cirkel. Uit de speaker komt rustgevende muziek. Deze yurt staat op het terrein van Carolien Heestermans in Sterksel. Samen met haar vriend Kevin begeleidt ze vandaag deelnemers tijdens een truffelceremonie. Omroep Brabant krijgt een uniek inkijkje.
Omdat een truffelceremonie best spannend kan zijn, helemaal met een camera erbij, heeft Carolien speciaal voor vandaag een groepje ervaren ’truffelaars’ bij elkaar verzameld. Tijdens de ceremonie gaan ze ‘op reis’, ze nemen truffels in met de werkzame stof psilosybine, waar je van gaat trippen.
Toen Carolien een aantal jaren geleden zelf voor het eerst een truffelceremonie bijwoonde, ging er een wereld voor haar open. “Ik heb er zoveel van geleerd, bewustwording gekregen en patronen kunnen doorbreken. Het heeft me zoveel gebracht en omdat ik zag hoe het mensen kan helpen, wilde ik me daar verder in verdiepen en het zelf ook gaan doen.”
Daarom besloot Carolien zelf veel ervaring op te doen met truffels en een opleiding te volgen tot truffelceremoniebegeleider. “De opleiding heeft een keurmerk Kwaliteit en Toetsing Natuurgerichte Opleidingen (KTNO)”, vertelt Carolien. Dit is een online platform voor kwaliteitsborging voor opleidingen in de aanvullende gezondheidszorg. De KTNO heeft de overtuiging dat het werkveld zélf over de kwaliteit van vakonderwijs gaat en niemand anders, zo valt te lezen op hun website.
Ondersteuning tijdens de reis
Ondanks dat alle deelnemers ervaring hebben met truffels en Carolien hen van tevoren heeft gesproken, legt ze uit wat ze kunnen verwachten. “Wat psilosybine kan doen in je systeem is je geest verruimen, je openzetten en je voorbij al je lagen, maskers en patronen laten voelen. Soms geeft het je een richting en soms een antwoord.”
Kevin vult aan: “Tijdens de ceremonie zullen Carolien en ik intuïtief ondersteuning bieden tijdens jullie reis. Dat kan energetisch zijn, door naast jullie te gaan zitten maar dat kan ook met aanrakingen. Als je dat niet fijn vindt, voel je dan vrij om onze hand weg te duwen.”
Dan is het tijd voor het sharing en gaat de camera even uit. Hierbij delen de deelnemers hun persoonlijke verhaal, waarom ze bij deze truffelceremonie zijn en wat ze eruit willen halen. Kevin doet samen met de deelnemers wat ademhalingsoefeningen. “Om wat meer in het lijf te zakken.” De camera mag weer aan.
Voorbij het oordeel kijken
Ondertussen legt Carolien in een kleinere yurt op het terrein zorgvuldig de truffels klaar. De dosering verschilt per deelnemer. “Bij ervaren truffelaars kijken we hoeveel ze bij andere ceremonies namen en of ze daar iets van merkten. Aan de hand daarvan passen we het aan.”
Waarom werkt ze eigenlijk mee aan deze reportage? “Ik hoop niet dat iedereen het nu gaat doen, want het is niet voor iedereen. Maar ik hoop wel dat het stigma ervan afgaat.”
Volgens Carolien heerst er veel angst en weerstand rondom de truffel. “Het wordt vaak een beetje gek weggezet, maar het is een mooi en veilig medicijn wanneer het in de juiste setting wordt gebruikt.” Ze hoopt dat mensen voorbij dat oordeel kunnen kijken.
Dansende patronen
Het is zover: de deelnemers nemen de truffels in. Na ongeveer een halfuurtje beginnen de truffels bij de meeste mensen te werken. Er kunnen fysieke effecten zijn, zoals het warm of koud krijgen, en ook visuele effecten. “Dat je de kaarsjes in andere kleuren ziet of dat je de patronen van de Perzische tapijten ziet dansen.” Dat zien we natuurlijk niet aan de deelnemers, maar af en toe merken we wel iets van wat ze voelen. Zo begint een vrouw te huilen en krijgt ze later de slappe lach.
Tijdens de ceremonie lopen Kevin en Carolien rond om te kijken hoe het met de deelnemers gaat. Ze praten niet met elkaar, maar communiceren via een schriftje.’Meneer op links had zijn vuisten gebald en die zijn nu weer ontspannen’, schrijven ze naar elkaar.
Af en toe geven ze een aai over iemands hoofd of pakken ze iemand even vast. De deelnemers eten niet tijdens de ceremonie, maar drinken wel heel veel thee. Wanneer ze moeten plassen, begeleiden Carolien en Kevin hen naar het toilet.
Een ‘reis’ duurt zo’n vier tot vijf uur. We hebben met Carolien afgesproken dat we de ruimte na een paar uur verlaten, zodat de deelnemers rustig verder kunnen ’truffelen’. Na de ceremonie is er altijd een uitgebreide sharing waar de deelnemers hun ervaringen en inzichten delen en wordt er met z’n allen gegeten. Na een tijdje gaan de deelnemers weer naar huis of kunnen ze blijven slapen in de yurt.
Benieuwd hoe dit eruit ziet? In de nieuwe Witte Geit zoeken redacteuren uit of iedereen zomaar truffelceremonies mag leiden en kijken ze mee.